«Έφυγε» ο Αγρινιώτης γλύπτης Θ. Πανουργιάς


Θύμιος ΠανουργιάςΈνας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της μεταπολεμικής Ελλάδας, ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς, πέθανε σε ηλικία 84 ετών.
Με υλικά την πέτρα, το μάρμαρο και το μέταλλο και επίκεντρο την ανθρώπινη μορφή κατάφερε να συνδυάζει στο έργο του στοιχεία της λαϊκής παράδοσης με χαρακτηριστικά από την αρχαϊκή τέχνη αλλά και τις σύγχρονες τάσεις.
«Ο καλλιτέχνης δεν σταματά να εργάζεται ποτέ. Ακόμα και όταν κοιμάται δημιουργεί. Μακάρι να έχω την τύχη να κλείσω τα μάτια μου επάνω στη γλυπτική», υποστήριζε. Γεννημένος στο Αγρίνιο, το 1931, ο Θ. Πανουργιάς σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γιάννη Παππά (1951-1956) και με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών συνέχισε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1960-1963) κοντά στον Λουί Λεγκ.
Υπήρξε καθηγητής γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο 1972-1998, ενώ δίδαξε και ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1986-1987). Τα χρόνια της Κατοχής, όταν ξεκίνησε να ασχολείται με το σχέδιο και τη γλυπτική, δεν υπήρχαν τα σημερινά υλικά που απαιτούνται για τη ζωγραφική. Δεν υπήρχαν ούτε τετράδια ούτε μολύβια.
Ο ίδιος όμως με τη δύναμη της αγάπης του για την τέχνη κατάφερε να βρει τον δρόμο ώστε να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Στα 13 του χρόνια δημιούργησε την πρώτη του ξυλογραφία, ένα έργο το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα. Η ευτυχία για τον ίδιο, έλεγε, ότι ήταν ένας δάσκαλος που τον προέτρεψε να αναπτύξει το ταλέντο του, ενώ μια αίθουσα τότε του σχολείου είχε γίνει μόνιμος χώρος έκθεσης των έργων του.
Εκείνο που τον έκανε όμως γνωστό στον χώρο της τέχνης ήταν μια ζωγραφιά του Τσάρλι Τσάπλιν που τη σχεδίασε για τις ανάγκες μιας κινηματογραφικής ταινίας.
Το 1964 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Δουλεύει ακατάπαυστα τη γλυπτική του, την οποία εκθέτει κατά καιρούς, φιλοτεχνεί μνημεία, ασχολείται με τα συνδικαλιστικά του κλάδου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (1973), ενώ ιδρύει μαζί με άλλους γλύπτες τον Σύλλογο Γλυπτών (1978).
Ο Θύμιος Πανουργιάς πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Βρετανικό Συμβούλιο το 1969, την οποία ακολούθησαν ατομικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και συμμετοχές σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας το 1965, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο, του Σάο Πάουλο το 1969 και της Βενετίας το 1972. Εργα του βρίσκονται σε πολλές κρατικές και ιδιωτικές συλλογές και μουσεία στην Ελλάδα, την Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
«Ο Θύμιος Πανουργιάς ήταν ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες της μεταπολεμικής Ελλάδας που αφιέρωσε τη ζωή του στη δημιουργία γλυπτικών έργων, δουλεύοντας κυρίως την πέτρα, το μάρμαρο και το μέταλλο και έχοντας πλήρη γνώση των δυνατοτήτων της ύλης. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του» αναφέρει στη δήλωσή του ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού, Νίκος Ξυδάκης.
«Κανένας άνθρωπος δεν μπόρεσε να κερδίσει το θάνατο, είναι ωστόσο ύψιστη τιμή την ώρα του αναπόφευκτου τέλους, να μπορεί κανείς να κοιτάξει πίσω και να διαπιστώσει ότι έζησε, πρόσφερε, αγωνίστηκε, δημιούργησε.
Αυτό μπορούμε σίγουρα να το πούμε για τον Αγρινιώτη γλύπτη, Θύμιο Πανουργιά που δυστυχώς έφυγε από κοντά μας. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της μεταπολεμικής Ελλάδας, για έναν από τους μεγάλους καλλιτέχνες που άφησαν το στίγμα τους και το αποτύπωμά τους στη κοινωνία.
Οι Αγρινιώτες, θα θυμόμαστε πάντα με καμάρι και χαμόγελο στα χείλη το δικό μας γλύπτη, τον Αγρινιώτη Θύμιο Πανουργιά.»
αναφέρει στη δήλωσή του ο Δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου

Advertisements