Η Λαϊκή Συσπείρωση Αγρινίου για τον «Συμπαραστάτη του δημότη» και τον «Συμπαραστάτη του επιχειρηματία»


logo_Λαϊκή ΣυσπείρωσηΟι Δημοτικοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης Αγρινίου Παπανικολάου Τίμος και Δήμας Δημήτρης με ανακοίνωσή τους αναφέρονται στον «Συμπαραστάτη του δημότη» και τον «Συμπαραστάτη του επιχειρηματία».
«Αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία ανάδειξης από τo Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου του λεγόμενου «συμπαραστάτη του δημότη και του επιχειρηματία», που πρέπει να λειτουργήσει υποχρεωτικά, σύμφωνα με το νόμο του «Καλλικράτη». Πρόκειται για έναν σχετικά νέο θεσμό, ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που εκλέγεται μόνο εφόσον ψηφιστεί από τα 2/3 των συμβούλων στα δημοτικά συμβούλια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να εκλεγεί πρέπει να εξασφαλιστεί η συναίνεση μεταξύ των παρατάξεων ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ.

Ο συγκεκριμένος θεσμός είναι μία ακόμα απόπειρα του αστικού κράτους, να δημιουργήσει μια δήθεν ανεξάρτητη αρχή, με στόχο τον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Στη διαδικασία εκλογής του «Συμπαραστάτη του δημότη και του επιχειρηματία», οι 2 σύμβουλοι του ΚΚΕ, εκλεγμένοι με τη Λαϊκή Συσπείρωση, δεν θα συμμετάσχουν.
Ο «Συμπαραστάτης του επιχειρηματία και του δημότη», σύμφωνα με το νόμο, ελέγχει αλλά στην πραγματικότητα επικυρώνει τη νομιμότητα των πράξεων της διοίκησης του δήμου. Από τον τίτλο και μόνο γίνεται κατανοητό ότι γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί στους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα η αυταπάτη ότι κεφάλαιο και εργαζόμενοι μπορούν να έχουν κοινό συμπαραστάτη απέναντι στα διαμετρικά αντίθετα συμφέροντά τους.
Ο «Συμπαραστάτης» επομένως έχει βασική του αρμοδιότητα τον έλεγχο της εφαρμογής των αντιλαϊκών νόμων. Είναι, επίσης, προφανές ότι δεν μπορούν να συνδυαστούν στο ίδιο πρόσωπο, στον ίδιο θεσμό, η υπεράσπιση των συμφερόντων και του δημότη εργαζόμενου και του επιχειρηματία, γιατί είναι συμφέροντα αντιτιθέμενα. Συνεπώς, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από αυτό το θεσμό, παρά μόνο την κοροϊδία και τον αποπροσανατολισμό από την ουσία των προβλημάτων και την αιτία γένεσής τους.
Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: εάν κάποιος εργαζόμενος του δήμου Αγρινίου απολυθεί ή λήξει η σύμβασή του και απευθυνθεί στο «Συμπαραστάτη», θεωρώντας άδικη την απόλυσή του, η στάση του «Συμπαραστάτη» ποια θα είναι; Πώς θα βοηθήσει τον εργαζόμενο; Τι θα του προσφέρει; Τίποτα περισσότερο από το να τον ενημερώσει ότι αυτό προβλέπει ο νόμος, ότι η δημοτική αρχή κινήθηκε στο πλαίσιο του νόμου και άρα δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Βέβαια, είναι αλήθεια, ότι αυτό που επιδιώκουν, είναι να βάζουν τους εργαζόμενους, μέσω και αυτών των θεσμών, στη λογική της προσωπικής επίλυσης των προβλημάτων μακριά από το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το κλαδικό σωματείο, το συνδικάτο, τους μαζικούς φορείς. Και να τους εγκλωβίζουν (σ.σ. και ο «Συμπαραστάτης» και ο δήμος) με υποσχέσεις ότι θα φροντίσουν στο μέλλον να δώσουν λύσεις. Άλλωστε, για να εκλεγεί ο «Συμπαραστάτης» πρέπει να τον ψηφίσει η πλειοψηφία που υποτίθεται ότι μετά θα ελέγχει…Και βέβαια για αυτή τη θέση τα κόμματα και οι παρατάξεις τους στους δήμους, επιλέγουν τους πιο «πιστούς», στις αποφάσεις και την πολιτική τους.
Για να καταλάβει κανείς ποιοι θα είναι οι «συμπαραστάτες» αρκεί να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα:
Σε παραλιακό δήμο της Ανατολικής Αττικής, αυτός που είχε πάρει τις περισσότερες ψήφους ήταν πρώην αντιστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ., πρ. δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με συγκεκριμένη κομματική τοποθέτηση, ενώ ήταν και πρώην στέλεχος της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Ανάπτυξης. Σε άλλο δήμο της Ανατολικής Αττικής είχε εκλεγεί πρώην στέλεχος του πρώην κυβερνώντος κόμματος. Σε άλλες περιπτώσεις το προβάδισμα για να εκλεγούν, έχουν εκπρόσωποι επιχειρηματιών. Να γιατί οι δημοτικοί σύμβουλοι που εκλέχτηκαν με τους συνδυασμούς της Λαϊκής Συσπείρωσης (ΛΑ.Σ), που στήριξε το ΚΚΕ, αρνούνται να πάρουν μέρος στο αλισβερίσι.
Εδώ και χρόνια το αστικό κράτος δημιουργεί θεσμούς, προκειμένου να απορροφά τη δυσαρέσκεια της αντιλαϊκής του πολιτικής, αλλά και να δημιουργεί αυταπάτες στα λαϊκά στρώματα. Έτσι, έχουν δημιουργηθεί πολλές δήθεν ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες διασφαλίζουν την εφαρμογή της αντιλαϊκής νομοθεσίας. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από την ύπαρξη των οργάνων αυτών αλλά αυτά τα ίδια μπαίνουν εμπόδιο στον απεγκλωβισμό τους από την κυρίαρχη πολιτική και από αυτή την άποψη, δυσκολεύουν την οργάνωση της πάλης.
Από τη διαπίστωση αυτή πηγάζει και το χρέος των εκλεγμένων του ΚΚΕ με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», των ταξικών δυνάμεων γενικότερα, να αποκαλύπτουμε σε κάθε ευκαιρία τον αντεργατικό, αντιλαϊκό ρόλο του νέου αυτού θεσμού του αστικού κράτους (και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) και να αναδείχνουμε στους εργαζόμενους, πως η λύση των δικών τους προβλημάτων βρίσκεται στην οργανωμένη ταξική πάλη, που θα συνδέεται με την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης σε όλα τα επίπεδα. Καλούμε τον καθένα να δυναμώσει την πάλη του, να ενταχθεί στο ταξικό κίνημα, στο ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ, το Μέτωπο Aγώνα Σπουδαστών, την ΟΓΕ, να αγωνιστεί για την ανατροπή αυτής της πολιτικής σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, για άλλο δρόμο ανάπτυξης με λαϊκή συμμαχία για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.»

Advertisements