Κάλεσμα της ΔΗ.ΠΑ.Κ. Οδοντιάτρων για ανάκληση απόφασης του Δ.Σ. του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αγρινίου


Η Εκτελεστική Γραμματεία του Π.Α.Μ.Ε. καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να απαντήσουν στην προσπάθεια της κυβέρνησης, των επιχειρηματικών ομίλων και της ΕΕ να καταργήσουν το δικαίωμα στην απεργία, να χτυπήσουν τη συλλογική δράση, τα συνδικάτα, με στόχο να επιβάλλουν άκρα του τάφου σιωπή στους τόπους δουλειάς. Στόχος της κυβέρνησης είναι να μπορούν ανεμπόδιστα να μεγαλώνουν τα κέρδη τους οι μεγαλοεπιχειρηματίες δυναμώνοντας την εκμετάλλευση.
Η ευαισθησία τόσο των εργοδοτών όσο και της κυβέρνησης για τον τρόπο που αποφασίζονται οι απεργίες είναι υποκριτική και τούτο γιατί:
• Στη χαλυβουργία του Μάνεση, που οι αποφάσεις για απεργία παίρνονταν με συμμετοχή 80% και πάνω, ρίξανε τα ΜΑΤ πάνω στους εργάτες.
• Στους ναυτεργάτες, που η απόφαση για απεργία ήταν με συντριπτική πλειοψηφία μέσα στα καράβια, τους επιστράτευσαν.
• Στους εργαζόμενους στο Μετρό που με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους επιστράτευσαν.
• Στους εκπαιδευτικούς, που και εκεί με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους επιστράτευσαν.
Είναι φανερό ότι ο στόχος τους είναι το δικαίωμα στην απεργία και όχι ο τρόπος που αποφασίζεται. Με βιομηχανία δικαστικών αποφάσεων βγαίνουν παράνομες η πλειοψηφία των απεργιακών κινητοποιήσεων. Η επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας και γενικότερα στη συνδικαλιστική δράση έρχεται χρόνια πίσω από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν απ’ αυτόν τον τόπο. Το ταξικό εργατικό κίνημα αντιμετώπισε τις δυνάμεις του κεφαλαίου με φυλακίσεις, εξορίες, εκτελέσεις και ποτέ δεν παραιτήθηκε από την υπεράσπιση των κατακτήσεών του. Αντιμετώπισε τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό σε όλες του τις αποχρώσεις.
ΤΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ…
Την ίδια στιγμή που εκατοντάδες σύλλογοι-σωματεία-εργατικά κέντρα παίρνουν θέση εκφράζοντας παράλληλα και την απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας να σταματήσει τώρα κάθε συζήτηση για το δικαίωμα της απεργίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το Δ.Σ. του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αγρινίου, αποδεικνύεται «βασιλικότερο του βασιλέως», διεκδικώντας την πρωτιά, αφού ήδη από εξαμήνου με πρόταση του ίδιου του προέδρου του, προκάλεσε τη λήψη απόφασης με τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας του, έτσι ώστε ο σύλλογος «να μην συμμετέχει ΠΟΤΕ στις πανεργατικές απεργίες», προβάλλοντας την αυταπάτη ότι ο οδοντιατρικός κλάδος μπορεί να «γλυτώσει» μόνος του όταν όλοι γύρω του βουλιάζουν.
Με αυτόν τον τρόπο ταυτίζεται με την κυβέρνηση και την πολιτική της και συμπλέει με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Δυναμιτίζει κάθε προσπάθεια κοινωνικής συμμαχίας, εμφανίζοντας τους συναδέλφους σαν «συντεχνία», ξεκομμένους από την αντιλαϊκή επίθεση που δέχεται υπάλληλος, ο αγρότης, ο έμπορος, ο επιστήμονας, ο εργάτης, ο νέος, η γυναίκα, ο συνταξιούχος, ο άνεργος…
Λες και ο αγώνας για το μεροκάματο δεν έχει ακουμπήσει τον οδοντίατρο (αυτοαπασχολούμενο ή έμμισθο στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα), όπως και κάθε επιστήμονα, η φυγή για τα ξένα είναι άγνωστη, η φορομπηχτική πολιτική δε μας νοιάζει (φόροι, ΕΝΦΙΑ, χαράτσια, χρέη, πλειστηριασμοί), η κατάντια στην υγεία-παιδεία-ασφαλιστικά δικαιώματα είναι μακριά από εμάς, την ανεργία των παιδιών μας και των παιδιών του γείτονα την ξεχνάμε, τα μεροκάματα ή τις συντάξεις πείνας του διπλανού μας τα παραβλέπουμε όπως και τα κομμένα ρεύματα και την παγωνιά στα σπίτια μας…
Ας απαντήσουν οι συμμετέχοντες σε αυτή την απόφαση:
Σαν εργαζόμενοι αυτού του τόπου, έχουμε δικαίωμα να αγωνιστούμε για να αλλάξει η ζωή μας;
Ο δημόσιος υπάλληλος, ο δάσκαλος των παιδιών μας, ο γιατρός του δημόσιου και του ιδιωτικού νοσοκομείου, ο δικηγόρος που σπούδασε τόσα χρόνια για να βγάζει φωτοτυπίες στο γραφείο κάποιου μεγαλοδικηγόρου για 400 ευρώ, τελικά, έχουμε δικαίωμα να αμφισβητήσουμε το σύστημα που μας τσακίζει, ή όχι;
Ο οικοδόμος της πόλης και της επαρχίας, ο ναυτεργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροσυνταξιούχος, ο πνιγμένος από τα χρέη έμπορος, τα 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστα και τα πολύ περισσότερα άνεργα ή με μισοδουλιά άτομα, η νέοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, έχουν δικαίωμα να συμμαχήσουν μαζί μας με ταξικό προσανατολισμό μέχρι το τέλος, μέχρι την οριστική ανατροπή των εκμεταλλευτών μας;
…ΚΑΙ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ
Υπάρχει διέξοδος στην κατεύθυνση ρήξης με την πολιτική των μονοπωλίων, της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων που υπηρετούν τα συμφέροντά τους.
Υπάρχει διέξοδος με αγωνιστική συσπείρωση των αυτοαπασχολούμενων οδοντιάτρων μικρού εισοδήματος, των νέων οδοντιάτρων, των μισθωτών, στον καθημερινό αγώνα σε συμμαχία με τους ασθενείς και το λαό. Η δυναμική αυτής της κοινωνικής συμμαχίας και πάλης μπορεί να συμβάλλει στην απόσπαση κατακτήσεων, στην ανακούφιση από την αντιλαϊκή επίθεση από τη στιγμή που θα συνδέεται με την προοπτική βαθύτερων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αλλαγών, για την ανάπτυξη που θα έχει κριτήριο την ικανοποίηση όλων των σύγχρονών κοινωνικών αναγκών στην υγεία-πρόνοια και στην οδοντιατρική περίθαλψη. Αλλαγών που θα συνδέονται άρρηκτα με τη διαμόρφωση των αναγκαίων όρων και προϋποθέσεων για να αποτελέσει η Υγεία όχι πεδίο ανταγωνισμών και κερδοφορίας αλλά δικαίωμα που πρέπει να διαφυλάσσεται και να διασφαλίζεται ισότιμα σε όλους, χωρίς περιορισμούς.
Ο λαός μάτωσε και ματώνει για να υλοποιείται η αντιλαϊκή στρατηγική, που χάραξαν τα μονοπώλια και η ΕΕ πολύ πριν από την κρίση. Τις θυσίες που επικαλείται η κυβέρνηση δεν τις κάνουμε «όλοι μαζί». Θυσία γίνονται μόνο τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, τα δικά μας δικαιώματα, στο βωμό της προσπάθειας του κεφαλαίου να βγει με τις λιγότερες δυνατές απώλειες από την κρίση του.
Η απάντηση του λαϊκού κινήματος στην επίθεση που δέχεται,
δεν γίνεται να είναι ξεκομμένη και αποσπασματική, παρά μόνο
ΤΑΞΙΚΗ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ, ΟΛΟΜΕΤΩΠΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ.
Μπρός στη νέα αντιλαϊκή επίθεση που δεχόμαστε και στους αγώνες που έρχονται, η ΔΗ.ΠΑ.Κ καλεί το Δ.Σ. του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αγρινίου να ανακαλέσει την «απόφαση απαγόρευσης απεργιών» και τους συναδέλφους μαζί με όλους τους εργαζόμενους να ορθώσουν ασπίδα προστασίας της συνδικαλιστικής δράσης και των κοινωνικών αγώνων απαιτώντας τη διεύρυνση των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Να υψώσουμε τείχος απέναντι στην προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοτών να χτυπήσουν το ταξικό εργατικό κίνημα, σέρνοντας στα δικαστήρια δεκάδες στελέχη του ταξικού κινήματος σε όλη την Ελλάδα.
Να μην περάσει η τρομοκρατία και ο φόβος. Ο λαός να μετρήσει αποφασιστικά βήματα στη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, τα μονοπώλια και την εξουσία τους, να βάλει στο επίκεντρο της πάλης του την ανάκτηση των απωλειών του και το άνοιγμα του δρόμου, για να βρεθεί ο ίδιος αύριο στην εξουσία.

Advertisements