Υδρογονάνθρακες και Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας


«Η έρευνα και η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας φέρνει μια νέα οικονομία στην περιοχή μας, νέες προκλήσεις και μεγάλες ευθύνες. Είμαστε έτοιμοι και ώριμοι να τις αναλάβουμε και να απαντήσουμε σε αυτές προς όφελος των πολιτών, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην εθνική και κατ’ επέκταση στην τοπική οικονομία».
Αυτό επεσήμανε ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Περιφέρεια σχετικά με τις εξελίξεις στο ζήτημα της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων.

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του παραρτήματος Δυτικής Ελλάδας του Τ.Ε.Ε. στην Πάτρα, ο κ. Κατσιφάρας έθεσε στον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Ιωάννη Μανιάτη σημαντικά ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία και τους φορείς σχετικά με τη διαχείριση των υδρογονανθράκων: Ο θεσμικός ρόλος που θα διαδραματίσει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ως έκφραση των τοπικών κοινωνιών, η βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, η προστασία του περιβάλλοντος, κυρίαρχο ζήτημα για όλους και τα ανταποδοτικά οφέλη που θα έχει η τοπική κοινωνία.
«Η διαδικασία εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων προχωρά με γρήγορα βήματα. Είμαστε η Περιφέρεια που σήκωσε το βάρος της θετικής διαβούλευσης και με ισχυρή πλειοψηφία στο Περιφερειακό Συμβούλιο δώσαμε το «πράσινο φως» με παρατηρήσεις και προτάσεις να μπορέσουμε ως χώρα αλλά και ως Περιφέρεια να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο αυτό της νέας οικονομίας από την εξόρυξη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων» υπογράμμισε ο Περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας.
Από την πλευρά του ο Υπουργός ΠΕΚΑ Ιωάννης Μανιάτης σημείωσε: «Σήμερα βρίσκομαι εδώ για να σηματοδοτήσουμε ότι, μπορούμε να έχουμε αυτό το χαμόγελο και την αισιοδοξία και να αποδείξουμε ότι με τη συμμετοχή και συνεργασία επενδυτών και της κοινωνίας πολιτών, όπως εκφράζεται από τους εκπροσώπους, μπορούμε πλέον να γυρίσουμε σελίδα. Και αυτό πρέπει και θα είναι το στοίχημα της Δυτικής Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια» και συμπλήρωσε: «Το σημαντικότερο είναι πως τα ετήσια έσοδα για την τοπική κοινωνία θα ανέλθουν από 110 έως 150 εκατομμύρια ευρώ, ενώ θα δημιουργηθούν και 1.000 άμεσες ή έμμεσες νέες θέσεις εργασίας».

Παρέμβαση για το θέμα έκανε και ο Θανάσης Γιανναδάκης, Πρόεδρος του Τ.Ε.Ε. / Παράρτημα Δυτικής Ελλάδας, το οποίο και είναι επίσημος σύμβουλος της Περιφέρειας στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Το θέμα του φυσικού αερίου
Κατά τη διάρκεια της ημερίδας ο Περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας έθεσε στον Υπουργό και το πάγιο αίτημα της των φορέων και των πολιτών της Δυτικής Ελλάδας για έλευση του φυσικού αερίου στην περιοχή μας.
«Θέλουμε και διεκδικούμε ίσες ευκαιρίες στην αναπτυξιακή μας προοπτική. Αυτό θέλουμε και αυτό ζητάμε από το κεντρικό κράτος, του οποίου και είναι ευθύνη. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο πάνω από αυτό που διεκδικεί και η υπόλοιπη χώρα για να δώσουμε μια άλλη πνοή στην περιοχή μας» τόνισε ο κ. Κατσιφάρας και συνέχισε: «Το αίτημα έλευσης του φυσικού αερίου στην Πάτρα παραμένει για εμάς, ως έχει και τίθεται, ανεξάρτητα από το θέμα των υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα. Προωθούμε τις πολιτικές μας για τον αγωγό φυσικού αερίου και αυτή η πολιτική είναι για σήμερα, για το τώρα, επειδή η φτηνή ενέργεια είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη, τη στήριξη των επιχειρήσεων αλλά και για την ελάφρυνση των νοικοκυριών και δεν μπορούμε να περιμένουμε το μέλλον. Είναι κάτι που το διεκδικούμε τώρα».
Απαντώντας ο Υπουργός επεσήμανε πως αυτή τη στιγμή φυσικό αέριο έχουν μόνο Αθήνα, Θεσσαλονίκη και ένα μέρος της Θεσσαλίας και πως το στοίχημα επέκτασης του φυσικού αερίου στη Δυτική Ελλάδα που είναι προτεραιότητα, ισχύει και για άλλες περιοχές.
«Πολιτικά και αναπτυξιακά, θέλουμε να επεκτείνουμε τη χρήση Φυσικού Αερίου και θα το πετύχουμε. Αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα γίνει με αγωγό, γιατί θα καθυστερήσει πολλά χρόνια, αλλά με τη διαδικασία υλοποίησης αποκεντρωμένων δικτύων διανομής φυσικού αερίου, με τη μορφή Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) και συμπιεσμένου Φυσικού Αερίου (CNG). Ήδη έχουμε δώσει κατευθύνσεις και μάλιστα, το επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΠΑ που θα παρουσιαστεί σε δημόσια διαβούλευση στο επόμενο τρίμηνο, προβλέπει σχετικές διαδικασίες» κατέληξε ο κ. Μανιάτης.
Ποιοι παρέστησαν
Στην εκδήλωση μίλησε επίσης, ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Γ. Διδασκάλου, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε συζήτηση επί των σημαντικών ζητημάτων που έχουν τεθεί σχετικά με την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, με τη συμμετοχή των εκπροσώπων φορέων.
Στη σημερινή ενημερωτική ημερίδα εκτός των προαναφερομένων, συμμετείχαν μεταξύ άλλων, οι βουλευτές Βασίλης Χατζηλάμπρου και Νίκη Φούντα, οι Αντιπεριφερειάρχες Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος, Αιτωλοακαρνανίας Χριστίνα Σταρακά, Ηλείας Γιώργος Γεωργιόπουλος, η πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Αναστασία Τογιοπούλου, οι θεματικοί Αντιπεριφερειάρχες Γιώργος Αγγελόπουλος, Χαράλαμπος Αριστειδόπουλος, Νίκος Υφαντής, η Διευθύντρια της Ενδιάμεσης Διαχειριστικής Αρχής της ΠΔΕ Άλκηστις Σταθοπούλου, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αχαΐας Πλάτωνας Μαρλαφέκας, νυν και πρώην Περιφερειακοί Σύμβουλοι, Δήμαρχοι της Δυτικής Ελλάδας, αντιδήμαρχοι, ο πρόεδρος της Αναπτυξιακής Εταιρίας της ΠΔΕ Τρύφωνας Φωτόπουλος, πανεπιστημιακοί, στελέχη και διευθυντές της Περιφέρειας, υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου κ.α.

Η παρέμβαση του βουλευτή Αχαΐας Βασίλη Χατζηλάμπρου στην ημερίδα για τους υδρογονάνθρακες που διοργάνωσε η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, παρουσία του υπουργού ΠΕΚΑ Γ. Μανιάτη
Το ερώτημα «γιατί με τέτοια σύμβαση» υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής της Αντίστασης Πολιτών Δυτικής Ελλάδας Βασίλης Χατζηλάμπρου στην τοποθέτησή του κατά τη σημερινή ημερίδα που διοργάνωσε η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, παρουσία του υπουργού ΠΕΚΑ Γ. Μανιάτη, με θέμα την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ άσκησε κριτική στον επικοινωνιακό τρόπο με τον οποίο κυβέρνηση και υπουργείο αντιμετωπίζουν τον ενεργειακό πλούτο της χώρας, τον οποίο μάλιστα εκχωρούν σε ξένες εταιρείες με μοντέλο που δεν ισχύει σε κανένα αναπτυγμένο κράτος, καθώς δεν έχει διασφαλιστεί στο ελάχιστο η δημόσια συμμετοχή αλλά και ο κρατικός έλεγχος του εθνικού πλούτου.
Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση του Β. Χατζηλάμπρου:
«Θα ήθελα, μιλώντας εδώ, και στα τοπικά στελέχη της κοινωνίας μας, να τους πω ότι θα έπρεπε να μη συμμετέχουμε σε οτιδήποτε αφορά μια επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, αλλά με πολλή σκέψη και με πολλή σοβαρότητα να δούμε τι σημαίνει μια αλλαγή αυτής της “νέας οικονομίας”.
Δηλαδή, μέχρι τώρα εσείς εγκρίνατε στα περιφερειακά συμβούλια ειδικά χωροταξικά για τον τουρισμό, για την ενίσχυσή του, ειδικά χωροταξικά για την ανάπτυξη των υδατοκαλλιεργειών, που θα ήσασταν εσείς που θα ‘πρεπε να ζητάτε ιδιαίτερα στοιχεία προστασίας. Όταν σε μια σεισμογενή περιοχή εμφανίζεται με έναν ταχύ τρόπο –το ταχύς τρόπος δεν έχει να κάνει με το 15-20 χρόνια αποχή–, από το ότι μέσα σε τρία χρόνια αποκτάμε νόμο, αποκτάμε συμβάσεις, βγάζουμε όλα τα οικόπεδα με τη μία.
Γιατί; Γιατί όχι τα τρία πρώτα να τα μελετήσουμε πώς θα πάνε και να δούμε τα υπόλοιπα οικόπεδα; Γιατί το μεγάλο επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει τέτοια γνώση στην Ελλάδα. Γιατί με τέτοια σύμβαση; Γιατί τέτοια η σύμβαση; Δεν την ψηφίσαμε στη Βουλή. Γιατί δεν την ψηφίσαμε; Γιατί όταν βάζουμε να υπολογίσουμε αυτόν το συντελεστή R –το πηλίκο, δηλαδή, εσόδων εξόδων– που ‘ναι όλο στα χέρια των εταιρειών και τους κάνεις κύριους του έργου, αυτός ο συντελεστής R, μαζί με τα royalties και μαζί με το φόρο φτάνει 35% κατ’ εκτίμηση. Η μεγαλύτερη που μπορεί να κάνει ο κύριος υπουργός είναι αυτή. Τι σημαίνει αυτό στην παγκόσμια κατάταξη των εταιρειών και των κοιτασμάτων εκμετάλλευσης κ.λπ.; Στις 70 χώρες περίπου που έχουν τέτοια συγκριτικά στοιχεία, μας κατατάσσει στην προτελευταία θέση. Και είμαστε στην εκτίμηση ακόμα, δεν έχουμε φτάσει στο αποτέλεσμα, γιατί αυτό έχει μια διακύμανση. Μας κατατάσσει στην προτελευταία θέση πίσω από την Ιρλανδία. Ε, είναι πολύ επικοινωνιακή η κουβέντα περί Νορβηγίας, όπου βάλανε οι ίδιοι κεφάλαια, βάλανε οι ίδιοι τεχνογνωσία, βάλανε οι ίδιοι μεγάλους φόρους, έχουν ένα πολύ μεγάλο αποτέλεσμα και συνηθίζουμε να λέμε “Νορβηγία”. Σήμερα δεν ακούστηκε αυτό. Νομίζω ότι είναι ένας από τους περιορισμούς που αρχίζει να βάζει και το επιτελείο όταν συζητάει για αυτά τα πράγματα.
Και προσέξτε. Το δίνουμε όλο και δεν έχουμε ούτε εθνικό φορέα να το ελέγχει, ούτε ειδικές περιβαλλοντικές ομάδες με μια σχετική εξειδίκευση να ελέγχουν. Και είναι και τα πέντε ερωτήματα του ΤΕΕ, τα οποία δεν απαντήθηκαν. Τι παρατηρητήριο περιφερειακό; Τι δυνατότητες υπάρχουν πάνω σ’ αυτά;
Πρέπει να πάμε λίγο πιο συγκεκριμένα. Δεν είναι μια “νέα οικονομία” στο κενό. Οι εκτιμήσεις για το 2020-2030 όσον αφορά τον τουρισμό, την υδατοκαλλιέργεια κ.λπ., προβολικά –από τα στοιχεία του ΣΕΤΕ και των υπολοίπων– σημαίνουν περίπου 50 δισ. και εμείς μιλάμε για μια “νέα οικονομία” των 35 δισ.. Εάν μείνει στο κενό, γιατί δεν είναι μόνο η περίπτωση του ατυχήματος –μιλάμε για μια θάλασσα σχετικά κλειστή– θα πρέπει να έχουμε και εμείς ιδιαίτερα αυστηρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς πολύ σοβαρούς. Πρέπει να οικοδομηθούν και όχι να αποφασιστούν; Θα ξεκινάγαμε όμως απ’ αυτό, γιατί έχεις ήδη μια οικονομία που κινείται. Θεωρώ, λοιπόν, ότι υπάρχει ταχύτητα να δοθούν τα οικόπεδα, ενώ δεν πρέπει. Έχει μια λογική fast-track όλο αυτό. Δε με χαροποιεί, δηλαδή, η δουλειά των τριών χρόνων που τα δώσαμε όλα.
Δύο σχόλια ακόμα. Γίνεται μεγάλος “παίχτης ενεργειακός” η Ελλάδα; Προσέξτε. Ένας αγωγός περνάει Ελλάδα (TAP) και σ’ αυτόν τον αγωγό ακόμα δεν έχουμε συμμετοχή, όχι οικονομική, αυτό θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία. Και αν κοιτάξει κανείς όλες τις εταιρείες, έχουν άμεση κρατική συμμετοχή. Γιατί; Για να υπάρχει έλεγχος, για να υπάρχει συμμετοχή, να ξέρεις τι γίνεται. Τέσσερις μήνες έκανε το ελληνικό Δημόσιο να μας δώσει στοιχεία, τι εισπράττεται στα διόδια. Ούτε σ’ αυτά δεν έχουμε γνώση, όχι στις γεωτρήσεις. Λέω λοιπόν, από τα διάφορα που ακούστηκαν εδώ, ότι έχουμε έναν ιδιαίτερο… ελληνικό τρόπο να φτιάχνουμε και συμβάσεις και ο τρόπος αυτός φέρνει τη σφραγίδα πάρα πολλών από αυτά που χαρακτηρίζουν τα ελληνικά success story καμιά φορά. Μόνο που τα πράγματα είναι δύσκολα γιατί είναι συμβάσεις οι οποίες σημαίνουν 8 συν 3 συν 3 συν 25… Σημαίνει δεσμεύσεις για πολλά χρόνια.
Λέω, λοιπόν, να πάμε πιο σοβαρά, πιο συγκρατημένα. Ο κόσμος, εννοώ, να μη χαζέψει με τα δισεκατομμύρια και κυρίως να φτιάξουμε μηχανισμούς ελέγχου τέτοιους που να μην έχουν την… ελληνική σφραγίδα διαφόρων μηχανισμών. Μηχανισμούς τέτοιους όμως που μπορούν να εξασφαλίζουν και να λένε στον κόσμο ότι “κοιτάω” για το περιβάλλον και έχω τρόπο να δω για αυτό.
Βεβαίως, θεωρώ ότι είναι στο ελαχιστότατο ο φόρος 20 με 25%, εκ των οποίων το 5% στην τοπική κοινωνία. Δείτε τι γίνεται στις άλλες χώρες, γιατί υποτίθεται ότι παίρνουμε εμπειρία από εκεί. Νομίζω ότι τα νούμερα είναι πολύ διαφορετικά. Και δεν γίνεσαι “κόμβος ενεργειακός” όταν περνάς από τη Βουλή στη βάση μιας πλειοψηφίας, για παράδειγμα τον ΤΑP, και οι εγγυήσεις που έχεις γι’ αυτόν δεν υπάρχουν. Γίνονται πιο επίφοβα, αγαπητοί φίλοι, τα πράγματα όταν ρωτάμε: «ποιες ήταν οι δικές μας προτάσεις για τον ΤΑP;» και δεν υπάρχουν τέτοιες. Όπως μας παίξανε, χορέψαμε. Ποιες ήταν οι δικές μας προτάσεις και στο τέλος έφτασε ο ΤΑP να είναι ένας κλειστός αγωγός, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί φορολογικά, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί πόσες θέσεις εργασίας, αν θα δουλέψουν οι εκεί εταιρίες. Στοιχειώδη πράγματα που θα ζήταγε ο καθένας, όταν θα του έφερναν μπροστά στη μύτη του μια σύμβαση. Και θα ‘λεγε “τι είναι αυτό;”.
Μ’ αυτές τις σκέψεις λέω: πιο συγκρατημένα, κόντρα στο επικοινωνιακό του πράγματος. Δηλαδή, στην ερώτηση “ποια είναι τα αποτελέσματα της Πρίνος;” ως όφελος για το ελληνικό Δημόσιο, ποια είναι τα αποτελέσματα; Δούλεψε 30-40 χρόνια. Μέσα από τον έλεγχο που έχει γίνει τον κρατικό, ποια είναι τα αποτελέσματα; Τι έδωσε στο ελληνικό κράτος σαν φόρο, τι έδωσε σαν απασχόληση, τι έδωσε σαν αποτέλεσμα παραγωγικό. Δεν ξέρω αν υπάρχει απολογισμός, δηλαδή, σ’ αυτά.
Σας ευχαριστώ».

logo_Αριστερή Παρέμβαση - Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική ΕλλάδαΟ Υπουργός της «Ενεργειακής Δημοκρατίας», των πετρελαίων και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης κος Μανιάτης έρχεται στην Πάτρα για να μοιράσει ανέξοδες μελλοντικές υποσχέσεις, να μετατρέψει τους άνεργους σε «σεΐχηδες» και να φορέσει «κελεμπίες» στην ανεργία, τη φτώχια και την κοινωνική εξαθλίωση που μαστίζουν την Πάτρα και την Δυτική Ελλάδα.
Θέλει να κρύψει την τεράστια, πολύχρονη και πολύπλευρη οικολογική καταστροφή που θα προκληθεί από τις γεωτρήσεις, την εξόρυξη, τη μεταφορά και την εκμετάλλευση των πετρελαίων στο θαλάσσιο περιβάλλον του κλειστού Πατραϊκού κόλπου και του Ιονίου, στις πανέμορφες ακτές και τους σημαντικούς βιοτόπους, στην αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, στο οικοσύστημα της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου καθώς και στον τουρισμό (Κατάκολο, Αρχαία Ολυμπία).
Όσο για το πολυδιαφημιζόμενο οικονομικό όφελος αυτό είναι αβέβαιο και μικρό (20% φόρος στις εταιρείες εκμετάλλευσης υπέρ του δημοσίου το οποίο θα πάει για την αποπληρωμή του χρέους) και μόνο 5% για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, δηλαδή ψίχουλα, έσοδα που δεν αναπληρώνουν σε καμία περίπτωση την τεράστια και ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή. Η δε παραχώρηση των ερευνών και της εξόρυξης γίνεται για τουλάχιστον 40 χρόνια. Επομένως «άνθρακες ο θησαυρός» από τους υδρογονάνθρακες του κου Μανιάτη.
Ακόμα και το Περιφερειακό Συμβούλιο που ενέκρινε με την πλειοψηφία των κυβερνητικών παρατάξεων την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σε Κατάκολο και Πατραϊκό εξέφρασε επιφυλάξεις για την έντονη σεισμικότητα του Ιονίου, το ότι πρόκειται για κλειστή θάλασσα, την οπτική διαταραχή από τις τεράστιες εγκαταστάσεις που θα τοποθετηθούν απέναντι από τουριστικές περιοχές και βιοτόπους, τις επιπτώσεις στον τουρισμό και τα κρουαζιερόπλοια, στην αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, την απουσία πρόβλεψης μέτρων αποφυγής περιβαλλοντικής καταστροφής μετά την εμπειρία της καταστροφικής διαρροής στον κόλπο του Μεξικού το 2010. Ενστάσεις που αγνοήθηκαν.
Κυβέρνηση και τρόικα θέλουν την πίτα ολόκληρη γι’ αυτούς και τον λαό πεινασμένο. Παραχωρούν με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους στις πολυεθνικές την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Ιονίου με την υπόσχεση της αύξησης των θέσεων εργασίας τη στιγμή που είναι εξαιρετικά πιθανό οι εταιρείες να απασχολήσουν δικό τους προσωπικό, απειλούν με οικολογική καταστροφή τις ακτές της Δυτικής Ελλάδας και από την άλλη ετοιμάζονται να τις ξεπουλήσουν μέσω του ΤΑΙΠΕΔ σε μεγαλοξενοδόχους και ιδιωτικά συμφέροντα.
Η Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα καλεί το λαό της Πάτρας και της Δυτικής Ελλάδας να αντισταθεί στην περιβαλλοντική υποβάθμιση και την οικολογική καταστροφή, στο ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, στην εμμονή στην ρυπογόνα εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων τη στιγμή που υποβαθμίζεται η εκμετάλλευση των ΑΠΕ από δημόσιους φορείς.

Advertisements