Να ανοίξουν σχολεία αντί της ταλαιπωρίας και οικονομικής αιμορραγίας των μεταφορών μαθητών!


του Γιώργου Κανέλλη
Περιφερειακού Συμβούλου – Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

ΚανέλληςΣυζητείται την Πέμπτη 3 Ιουλίου, για μια ακόμη φορά, το θέμα των κονδυλίων για την μεταφορά μαθητών στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτ. Ελλάδας.
Και συζητείται σε λάθος βάση: μόνο πως θα πάρουμε έγκαιρα τις αποφάσεις ώστε να μην έχουμε καθυστερήσεις, μόνο πως θα καλύψουμε μια μεταβατική περίοδο μετά τη λήξη της σύμβασης.
Από τον Οκτώβριο του 2013 είχαμε, ως παράταξη και μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο και δημόσια θέσει το θέμα σε μια ριζικά διαφορετική βάση: δραστική μείωση των αναγκών για μεταφορές μαθητών με ανάσχεση των συγχωνεύσεων και μελετημένο άνοιγμα κλειστών σχολείων στην ύπαιθρο, αφενός, και ανάληψη του κύριου ρόλου των μεταφορών που θα απομείνουν με μικρά λεωφορεία από τους Δήμους, αφετέρου.
Είχαμε ζητήσει, και το επαναλαμβάνουμε, η χρηματοδότηση μιας τέτοιας πολιτικής να ενταχθεί στη νέα προγραμματική περίοδο.
Αντί μιας τέτοιας ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος, επιλέγεται δυστυχώς και πάλι από την περιφερειακή αρχή η πολιτική των επιμέρους βελτιώσεων, που αφήνουν το βασικό πρόβλημα άλυτο.
Για μια ακόμη φορά θα τονίσουμε ότι η μοιρολατρική αποδοχή του κλεισίματος όλο και περισσότερων σχολείων στις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές:
– προκαλεί αβάστακτη δαπάνη για την περιφέρεια (15 εκατομμύρια το χρόνο σε σύνολο δαπανών 116 εκατομμυρίων για το 2014 από τα οποία 71 αφορούν το ΕΣΠΑ!
– Δεν έχει νόημα οικονομικά, αφού οι ίδιες οι μετρήσεις του Υπουργείου Οικονομικών για το 13 υπολογίζουν ότι το κόστος μεταφορών υπερκαλύπτει την εξοικονόμηση από τις συγχωνεύσεις
– Η ύπαιθρος, σε όλο και ευρύτερες περιοχές, καταδικάζεται στην απώλεια μιας βασικής υποδομής, του σχολείου, σημαντικής όχι μόνο για την εκπαίδευση αλλά και την κοινωνική ανάπτυξη των περιοχών αυτών.
– Προκαλείται σοβαρό οικολογικό αποτύπωμα από την εκπομπή ρύπων
– Διώχνονται οι νέες οικογένειες από την ύπαιθρο, συντελώντας έτσι στην ερήμωσή της.
Θέτουμε επομένως και πάλι σε δημόσια συζήτηση την πρότασή μας, και δεν θα σταματήσουμε να το κάνουμε, μέχρι στα σοβαρά να μελετηθεί:
– Η Κυβέρνηση να επαναλειτουργήσει επιλεγμένα διθέσια σχολεία σε απομακρυσμένες περιοχές προβλέποντας και κάποια προνομιακή μεταχείριση σε ειδικότητες και υλικοτεχνική υποδομή.
– Η τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλάβει τις υπόλοιπες μεταφορές με σχολικά λεωφορεία όπως γίνεται στα περισσότερα μέρη του κόσμου.
Η εφαρμογή της πρότασης μπορεί να αποδώσει ορατή εξοικονόμηση πόρων. Στην Αχαΐα, για παράδειγμα με ενάμιση εκατομμύριο το χρόνο, μπορούν να διατηρηθούν 10 διθέσια σχολεία (20.000 € το χρόνο κοστίζει η μία μονάδα) και να λειτουργούν περίπου δεκαπέντε μικρά λεωφορεία των Δήμων. Ας συγκρίνουμε με τα 6,5 εκατομμύρια το χρόνο που προβλέπουμε τώρα.
Ο λογαριασμός γίνεται δραματικά θετικός αν λάβουμε υπόψη και την κοινωνική αναζωογόνηση που προκύπτει από την παρουσία των σχολείων κοντά στην κατοικία των μαθητών.
Θα τολμήσουμε κάποτε;

Advertisements