Όταν γράψεις κάτι σε ένα έντυπο, το μόνο σίγουρο είναι, ότι κάποιος θα το διαβάσει και ενδεχομένως να το θυμάται και μέρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια μετά. Ίσως και να τύχει ο συγκεκριμένος να διατηρεί αρχείο…

Αν με τα γραφόμενά σου εσκεμμένα ή όχι παραπληροφορείς ή θίγεις, τότε είτε επανορθώνεις από μόνος σου, είτε μέσω της δικαστικής οδού.

Όταν όμως γράφεις σε ένα site ή σε ένα blog μόλις δεις τα σκούρα μπορείς και να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια σβήνοντας ό, τι έγραψες. Είναι η νέα μορφή δεοντολογίας… Εκτός κι αν κάποιος πρόλαβε και σε  …«αρχειοθέτησε», επειδή το έχεις ξανακάνει.

Διαβάζοντας την αποψινή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του βουλευτή Παναγιώτη Κουρουμπλή γυρίσαμε σε αυτά που αποτυπώναμε στα 9χρονα του ouranos.gr.

«Η βαθιά δημοκρατική συνείδηση του Παναγιώτη Κουρουμπλή, της οποίας βασικό αξίωμα είναι ότι η ελευθερία του τύπου – έντυπου και ηλεκτρονικού – υφίσταται ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση της κάθε ευνομούμενης δημοκρατικής κοινωνίας, όπου γης, δεν του επιτρέπει να ασχοληθεί με δημοσιεύματα που βρίθουν ανυπόστατων συκοφαντιών προς το πρόσωπό του σε τοπικό ηλεκτρονικό blog.

Επιτρέψτε μας μόνο μία θλιβερή επαναβεβαίωση όσων ήδη γνωρίζουμε.

Ο γνωστός «συγνωμενάκιας» της τοπικής ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας του νομού, αξιοποιώντας προϊόν εγκλήματος, έσπευσε με υπερβάλλοντα ζήλο να κάνει μαθήματα ηθικής και δημοκρατίας.

Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής δεν θα προσφύγει στη δικαιοσύνη αφού ήδη γνωρίζει ότι εκκρεμή δικαστική ποινή με αναστολή εις βάρος του συγκεκριμένου blogger για προηγούμενη συκοφαντική δυσφήμηση.

Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη όμως της χώρας μπορεί και πρέπει να κάνει τη δουλειά της αυτεπάγγελτα, αφού το αδίκημα της υποκλοπής της συνομιλίας είναι δημοσιοποιημένο από τον ίδιο τον συκοφάντη.

Σε ότι αφορά την ουσία της υπόθεσης το ίδιο το ρεπορτάζ, αλλά και τα σχόλια των αναγνωστών του blog είναι αποκαλυπτικά για την σοβαρότητα της αποκάλυψης…»

Σε τι και ποιόν αναφέρεται;